Midden in de lente vormen zich op de Etna indrukwekkende sneeuwmuren, waardoor de vulkaan bijna op een winterlandschap lijkt. Wie daar rondloopt, waant zich eerder in januari dan in april.

Op grote hoogte banen hulpdiensten zich een weg door enorme hoeveelheden sneeuw en maken ze doorgangen vrij, zodat voertuigen en toeristenbussen de uitkijkpunten op ongeveer 2000 meter hoogte kunnen bereiken. De routes lopen deels door smalle doorgangen tussen metershoge sneeuwmuren, die op sommige plaatsen wel 6 meter hoog zijn.

Dit kwam door hevige sneeuwval aan het begin van het jaar, met name tijdens het lagedrukgebied Harry. Aanhoudende temperaturen rond het vriespunt zorgden er vervolgens voor dat de sneeuwlaag stabiel bleef.